Słowniczek
droga kryta – w fortyfikacji nowożytnej droga na poziomie terenu, obiegająca fosę od strony przedpola, osłonięta przedstopiem, używana do przemieszczania wojsk wzdłuż zewnętrznej linii obronnej. Droga kryta stanowi jednocześnie pierwszą linię obrony, dla której przedstok spełnia rolę przedpiersia.
droga straży – w fortyfikacji nowożytnej droga biegnąca przy stopie wału, osłonięta od przedpola przedpiersiem.
działobitnia – stanowisko ogniowe dla działa z pełnym wyposażeniem. Wiele działobitni tworzy baterię.
dzieło rogowe – zwane też rogami; w fortyfikacji nowożytnej (XVI-XVIII w.) dzieło zewnętrzne zwrócone w kierunku przedpola kleszczami („rogi kleszczowe”) lub dwoma półbastionami połączonymi kurtyną („rogi półbastionowe”) o wydłużonych barkach zewnętrznych. Rogi występowały często z rawelinem.
fosa – przeszkoda umieszczona przed linią obrony w postaci sztucznego zagłębienia w terenie.
Wykorzystano m.in.:- Bogdanowski J., Architektura obronna w krajobrazie Polski. Od Biskupina do Westerplatte, Warszawa-Kraków 2002.
- Bogdanowski J., Holcer Z., Kornecki M., Słownik terminologiczny architektury. Architektura obronna, Warszawa 1994.
- Fuglewicz S., Ilustrowana historia fortyfikacji, Warszawa 1991.
